#araf etiketli eserler

Sınır

Aslı

Zümrüdü Anka yeniden doğuş

Naz Yılmaz

Küçüklüğümüzden bu yana, bize kader ile ilgili öğretilen üç gerçek vardır. Birincisi: doğacağın gün. İkincisi: öleceğin gün. Üçüncüsü ise: evlenip, hayatının geriye kalan yaşamını geçireceğiniz insandır. Sen daha göze güzel gelen bu kirli dünyaya gözlerini açmadan bu üç şey senin alın yazın olarak yazılır, kaderin olarak bilinir. Yengem her zaman alnına yazılan kişi senin karşına çıkınca dilin lal olur, ağzına mühür vurulur derdi. Çünkü kaderi yaradan yazar, senin için en hayırlısını alnına yazar, derdi. Benim dilim ne lal oldu, nede ağzıma mühür vuruldu. Sesim çıktı, isyan ettim ama beni ne görenim nede duyanım oldu. Karar alındı, hüküm verildi. Ellerime kelepçe değil, ayaklarıma prangalar vuruldu. Henüz on yedi yaşımda benden kadın olmam istendi. Kirli zihinler altında töre adı verilen bu ateşe benide acımadan attılar. Ailem dediğim insanlar ben o ateşte cayır cayır yanarken üzerime birde onlar odun attı. Ateşimi harlayıp o ateşin içinde kül oluşumu izlediler. Ama ben o küllerden yeniden doğacağım, beni yakanları bende yakacağım, onlar bana nasıl acımadılar ise bende acımayacağım. Yanımda oturan adamın, alın yazım, kaderim olmadığını herkese göstereceğim. ______________________ Küçük bir kız çocuğunun ne kadar güçlü olduğunu anlatan bir kitaptır. Okudukça o güçlü kızı görüp onunla beraber yaşayacağız

Ay Tenli Kadın

Nis

Akşın ve Arel'in hikâyesi

Askerim +18|Texting

:)

Melodi kendine ait minik bir kafeyi işleten aynı zamanda bağzı geceler kafede çalıp söyleyen güzel genç kız. Araf asker olarak Ankara'da görev yapan genç ve yakışıklı bir yüzbaşı. Melodi: Kuryemiz kaza yaptıda ne demek Melodi: Şakamı yapıyorsunuz Melodi: Bu gitarı getirmemek için bir sebep değil . . . Kitap benim ilk yazma denemem destek olup fikirlerinizi belirtirseniz sevinirim:)

♣ TUTSAK♣ {Kabadayı Hikayesi}

m_mars_s

♣TUTSAK♣ {Kabadayı Hikayesi} ♣♣♣♣ "Ah benim güzel kızım, benim nadide çiçeğim... Kokun beni baştan yaratıyor, o kadar kusursuzca yaratılmışsın ki nereye baksan orası güzelleşiyor. Ah benim Arya'm. Sadece benimsin güzel kızım..." "Ben senin değilim! Ben hiç kimsenin değilim! Hastalıklı zihnin seni kör etmiş!..." Daha konuşacaken işaret parmağını dudaklarıma koyarak susma mı sağladı ardından ise mümkünmüş gibi daha da yaklaşarak, fısıltıyla "Sen öyle bir benimsin ki değil bir başkası sen bile inkar edemezsin Arya'm." Nefesim korku ile kesilirken, gözlerimin dolduğunu hissedebiliyordum. Lanet olsun, ben neyin içine düşmüştüm böyle? Sakat bir kızdım, yürüyemiyordum bile. Kendime daha hayrım yokken bu adam çıkmış beni bırakmayacağını ve sevdiğini söylüyordu. Nasıl bir aptaldı bu adam? "Gözümde o kadar çok kusursuzsun ki Arya'm, keşke gözlerimden kendini görebilseydin. Kahverengi gözlerinde tüm çiçeklerden bir bahçe görüyorum, kokun o tüm çiçeklerden oluşuyor, nefesin bahar esintisi, saçların benim cennetim, tenin gecemi aydınlatan Ay gibi parıldıyor. Ah Arya'm. Söylesene bana Arya'm, seni bu kadar delicesine sevmek ne kadar da akıl kârı? Çünkü ben burada akıllı olan bir şey göremiyorum, delirmişcesine seni sevmek istiyorum, çok mu şey istiyorum sence sevgilim?"

I.O.K.O.

Nurten

Burası, I.O.K.O ormanaydı. İnsanları yardım edip koruyan bir merkez. Bizler ise burada seçilen, I.O.K.O. yardımcılarıyız . Bizler, farkında olmadan insanları koruyup yardımcı olmaya çalışırken ya onlar bize yardımcı olmaya çalışırsa ? Burası her hikayenin olduğu yer değil! Burası bir merkezse bize yardım eden hayallerimiz , geçmişlerimiz,acılarımız ,üzüntülerimizin merkezi neresi?

VUSLAT-I ARAF

Elif yaren erkeskin

Cahit Karabey ~ Sevde saruhan Bir kadın ne kadar acı çekebilirdi..? Bir adam ne kadar sevebilirdi..? Bu hikaye de acılarla yoğrulmuş bir hayata sahip olan sevde ve Kalbi ile aklı arasında kalmış cahit'e tanıklık edeceksiniz hayat hangisine adil davranacak...

Asena

BerilNaz

Alıntı: Araf hakkında bilmem gereken başka bir şey var mı?" Dedim konuyu dağıtarak. " Araf sinir hastası olabilecek düzeyde. Sinirlendiğinde kimse duramaz karşısında. Bir de şey var... Mehlika." Dedi. "O ne?" diye sordum. "Mehlika eski Osmanlıcada "en gerekli, vazgeçilmez hazine, ay yüzlü, güzel yüzlü." Demek. Araf ailesini kaybettiği gün bir yemin etti. Mehlika seçecekti. Aslına bir bakıma o Araf'ı seçecekti. Araf onu koruyacak ve yaşamasını sağlayacaktı. Eğer birinin canı gerekirse kesinlikle o kişi Mehlika olmayacaktı. Karşılığında Mehlika Araf'ın söylediklerine uyacak ve ondan habersiz hiçbir şey yapmayacaktı... Bu kişi sen olursan, yani Mehlika, kimse seni Araf'tan alamaz. Sana bakanın gözünü oyar. Fark etmeden seçilirsen diye anlattım. Sonuçlarını bil." Deyip gülümsedi...

LORALİE: ARAF

Elif

Araf. Kimsesizlerin şehri. Kaybolanların, unutulanların şehri. Kanlı ay tepede iken arafın kapıları sonuncu kez açılmıştı. Geri gelmemin mümkün olmadığı bir şehiri dağıtmaya gidiyordum. İntikamımızı almaya. Yemin ediyorum.

Araf

Nisa

Yedi gencin ormanda kaybolup birbirini bulmasıyla ve onlar bir araya geldikten sonra başlayan paranormal olaylarla ilgili bir kurgu.

Gölgelerde Yaşayanlar

r.b

O herşeyi düşünürdü,fazla düşünürdü... Maskelerinin ardına gizlerdi düşüncelerini, duygularını. Fazla duygusuzdu... Kendini tanımayı başaramamıştı şu 18 yıllık hayatında.Oysa ne çok yaşamıştı aslında...ölmeyi gerek görecek kadar. Karışıklık adı altında yaşadıkları,sadece bu kelimeyle sınırlı olamazdı. O Saye Işıl Aksoy yoksa Saye Işıl Kandemir mi demeliyim..? İki zıt anlamlı isim... iki farklı yaşam o kendi hayatında bir gölge miydi yoksa bir ışık mı..? Kendi deyimiyle isimleri gibi o da arafta kalmıştı,oysa kendi seçmemişti bu hayatı. İsimleri gibi... ( İlk deneyimim olup,acemice yazılmış bir yazıdır. Lütfen hatalarımı mazur görün.) Tüm hakları saklıdır©

Aynadaki Gözler

Selenophile

Adaletin olmadığı yerde ayaklanan bir grup hükümete karşı çıkar. Bu grubun üyeleri bir plan yaparak aralarından iki kişiyi casus olarak tehlikeli bir yer olan, ülkede zengin kesiminin yaşadığı bölüme gider. Bakalım bu iki kişi arasında yaşanan aşk, hırs, intikam dolu maceralar hoşunuza gidecek mii??

Arafta Taht

Madam Phoenix

Tanrının elçileri olduğu söylendi. Bazıları tanrıyı anlatmaya bazıları ise dünyayı ayakta tutmaya geldi. Ölümler oldu, neredeyse ölenler oldu. Araf'ı böyle inşa ettiler; ruhu kayıp bedenlerle. Ömürlerce kaldı tahtta varisler ,şimdi ise yenilerini geleceği ile ilgili bir kehanet yer edinmiş dillerde. Ben bilge, ak sakallı bir dede değilim bu yüzden daha fazla bilmece veremem size ama eğer isterseniz gerçeği gösterebilirim.Eğitim denilen kanlı mücadeyi, güç adına ödenen bedelleri ve kararan gözleri. Bir de kendi yolunu çizenleri. Bayan Wood'un dediği veya demek üzere olduğu gibi ; "Burası zamanın ötesinde, bedeninin sınırlarından kurtulduğunuz ,aklınızın yaratabileceği şeylere benim bile şaşırabileceğim bir diyar . Eğer başarabilirsen havayı, ateşi, suyu ve toprağı bile dizginlemeyi öğrenebileceğin tek yer. Siz bunun için buradasınız. " Veya da Zora'nın düşündüğü ya da düşünmek üzere olduğu gibi : "Hepimiz mi? Buradaki her bir kadın ve erkek mi? Hiç sanmıyorum. Eğer öyle olsaydı bizi birbirimizi öldürebilelim diye eğitim adı altında vahşileştirmezdiniz. " Harry Potter sevenler, güçlü kadına hasret okurlar ve ortaçağdan bir kılıçla savaşmayı çekici bulacaklar buradan buyrun.

VAHŞİ

Katherine Blake

Psikoloji son sınıf öğrencisi Katherine, babasının ölümünün ardından her uykuya daldığında kendini Rüyalar Alemi'nde bulmaya başladı ve şimdi aktifleşmeye başlayan güçleriyle birlikte başka varlıkların da hedefi haline geldi. Katherine'in beş boyutta gezintiye çıktığı bu macerada, ona eşlik etmek için okumaya başla. (Çalınma, kopyalama gibi durumlarda hukuki işlem başlatılacaktır.)

tanrı'ya mektuplar

Matilda

Gidiyorum bayım.

ARAF

Eylül Kütük

"Gözler yalan söylemez Çağla" "Söyler Melih, gözler yalan söyler" Geçmişleri benzeyen bu ikilinin asıl hikayesi yeni başlıyordu. Zaman geçti ama izler hep ilk günkü gibi aynı duruyordu...

Geçmişin İzleri

Maria

Seni boğan o eller geri çekilse de iz bırakacaktır. Aynı seni boğan geçmişin gibi...

Araf

Ecem Dinçer

Herkes normalini yaşıyordu, kimisi işte, kimisi okulda her şeyden şikayet ediyor. Hepsi daha kötüsünden habersiz. Ta ki tüm kanallar bir anda aynı istasyona bağlanana kadar. Sokaklardaki hoparlörler, reklam televizyonları ve diğer tüm teknolojik aletlerde aynı ses. Spiker telaşlı bir şeyler ters gidiyor bunu biliyor ve korkuyor. Boğazını birkaç kez temizliyor ama nafile, korkuyla söze giriyor 'Kulaklarınızı her sese kapatın! Sadece 24 saatimiz var. Ne olursa olsun ses çıkarmayın, konuşmayın.' Ekrana bir görüntü geldi. Dehşet verici bir görüntüydü. Gözleri tamamen beyaz olan insanlar, birbirlerini parçalıyorlar. Tek arzuları öldürmek başka hiçbir şey değil. Vahşi içgüdüler. Güçlüler güçsüzleri parçalıyor, sadece güçlüler kalsın istiyorlar. Yanlarında bir çocuk var, kumral saçları ve kulağında mavi bir kulaklık. Gözlüklerine kan sıçramış. Küçücük bedeni donmuş, hareket edemiyor şokta. Ne sesi çıkıyor ne hareket ediyor korku gözlerinden anlaşılıyor. Dron beyaz önlüğüne kan bulaşmış bir adama dönüyor spikerin sesi tekrar duyuluyor. ' İnsan DNA sı üzerinde yıllardır deney yapan ve büyük bir yol kat eden profesör Utanium son deneyinde başarısız oldu! Kendi deneyinin kurbanı olan Utanium bizlere bir not bıraktı.' Spiker yutkundu, korkuyordu. ' İnsanları daha iyi yerlere getirmek amacıyla başladığım bu deney çok yanlış gitti. KULAKLARINIZI SESLERE KAPATIN! Yavaş hareket edin, konuşmayın. İşaret dili öğrenmek zorundasınız. 24 saat içerisinde tüm dünyayı ince tiz çığlıklar kaplamaya başlayacak, bu ses vahşileşen insanlardan gelen çığlıklar olacak, duyduğunuz anda sizde onlardan birine dönüşeceksiniz. KENDİNİZİ KORUYUN!' Spikerin derin nefesleri birkaç saniye duyulan tek ses oldu, daha sonra devam etti. ' Bunları yazdıktan dakikalar sonda dönüşen Utanium tüm dünyayı uyardı.'

Lavinia Alevi

Batın Ergin

Kaybolan Kırık Parçalar - Lavinia Alevi Sahra Dainty, birkaç yıl önce kaybettiği kardeşinin acısıyla doğduğu kasaba Eternay Wand'a geri döner. Ancak bu sakin kasaba, artık huzurdan çok uzaktadır. Son zamanlarda yaşanan esrarengiz kaçırılma vakaları, kasaba halkını korku ve tedirginliğe sürüklemiştir. Bu huzursuzluk, Sahra'nın içinde yatan karanlık sırları yeniden su yüzüne çıkarır. Kasabanın sisli sokaklarında dolaşırken Sahra, kaçırılmaların kendi karanlık geçmişiyle bağlantılı olduğunu keşfeder. Her ipucu onu hem kaybettiği kardeşine hem de kendi korkularına bir adım daha yaklaştırır. Gecenin karanlığında yankılanan fısıltılar ve gölgelerin ardında saklanan sırlar, Sahra'yı içsel bir yolculuğa sürükler. İçindeki korkular ve gizemlerle yüzleşmek zorunda kalan Sahra, hem kendi içsel savaşını hem de kasabayı saran bu karanlığı çözmeye kararlıdır. Ancak zaman daralırken ve tehlike kapıdayken doğru seçimleri yapabilecek midir?