#aot etiketli eserler
Arama sonuçları
Levi & Hanji
animecizeynep
UYARI‼️ANİMELİ HİKAYEDİR‼️ Levi'nin içindeki yeni duyguları uyanıyor.
Çevirdiğim anime fan artları
Hümeyra
Anime fan artlarını çeviriyorum Pinterest:humeyrakzn24
Ölülerle Konuşmak
FK
Kurgunun asıl aot öyküsüyle alakası yoktur. İçinde az romantizm, çok gizem vardır. (Levi x oc)
Attack on Others
Mari
"Ara sokaklara bakmayı ihmal etmeyin veletler. İzini kaybettiğiniz için boğacağım sizi." - "Orada olduğunu biliyoruz! Kapıyı açmazsan camı kırarız! Polisi aramayı düşünme bile!" - "Merhaba Aki-chan. Ne çok uğraştırdın bizi öyle." - "Armin! Burada ne arıyorsun?!" - "Merhaba Aki, ben Jean. Hange'nin en sevdiği deneği." - "ŞU LANET OLASI POLİSLER. YAKALANIRSAK İŞİMİZ BİTER." - "Seni çok özledim, keşke yanımda olsan sevgilim, özür dilerim." - "KAPTAN, O YAŞAYACAK DEĞİL Mİ?!"
Frog Prince | Levi Ackerman |
Shira
Levi: evet dersem yakamdan düşecek misin? Lilya: aslına bakarsak oyunumuz bitene kadar bunu yapmayacağım prensim. Levi: prensim mi? Lilya: evet. Aramıza hoş geldin kurbağa prens.
Savaşcı/AOT
Melisa
"Bize bunu daha önce anlatmalıydın" "Özür dilerim b-ben ya-" "Hayatını, hayatımızı nasıl bir tehlikeye attığının farkında mısın?!""Bize güvenmedin" "H-hayır sa-sadece.." "SADECE NE" *** Aotxreader kitabıdır.
Two Birds // Ymir × Historia
Mari
"Gökyüzü ne kadar güzel değil mi Historia?" Sarışın kızın mavi gözlerinden akan gözyaşı yerde kanlar içinde yatan kızın yanaklarındaki çillerin üzerine düştü. Mavi gözler şaşkınlıkla açıldı. "H-Historia mı? Ama Ymir b-benim adım Christa." Ymir gülümsemekle yetindi. Historia'nın aylardır başına musallat olan mektupları hatırlamsıyla ağlaması şiddetlendi. Eli yerde yatan kızın elini tuttu. Onu tanıdığını biliyordu. Ama Ymir ona hiç bundan bahsetmemişti. "Ah, Ymir." Ymir gülümseyerek sevdiği kızın mavilerine baktı. Tüm hayatını o gözlere bakmak için yaşamıştı. O gözlerde hayat buluyordu. Dileği gerçek olmuştu. Ölmeden önce baktığı son gözler sevdiğinin gözleriydi. Elini kaldırıp sevdiğinin yanağına koydu. Parmağıyla şefkatle okşadı kızın yanağını. Özümsemek isteyerek son kez baktı Ymir, o muhteşem mavi gözlere. Son kez dokundu sevdiğine. Son kez nefes aldı. İlk ve son kez şu sözleri söyledi: "Seni seviyorum Historia." Yerde yatan kızın son nefesi titrekçe çıktı aralık olan dudaklarının arasından. Eli yavaşça yanına düştü. Historia daha sıkı sarıldı ona. Uzaktan gelen ambulans sesleri yankılanıyordu Historia'nın kulaklarında. 'Neden bu kadar geç kaldınız? Daha erken gelseydiniz yaşayacaktı. Hepsi sizin suçunuz!' diye düşündü. Ama o da biliyordu. Kimse Ymir'i kurtaramazdı. Ölü kızı sedyeye yatırmak için gelen görevliler kenara çekilmesini söylediler ona. Nasıl bırakmasını isteyebiliyorlardı onu? Daha sıkı sarılmak istedi ona. Ama kolları o kadar güçlü değildi. Kollarının arasından aldılar Ymir'i. Sokaktaki insanlar onu yolun ortasından kaldırmaya çalıştılar. Kollarındaki elleri hissetmiyordu bile. Elleri asfaltın üzerindeki ılık sıvının içinde yüzüyordu. Tek hissedebildiği kalbindeki sızıydı.