#veda etiketli eserler
Arama sonuçları
IHLAMUR AĞACI
Ezgi Menekşe
20 yaşındaki Lale Güleryüz,ailesiyle beraber Bursa'da yaşayan bir genç kızdır. Sıradan bir hayat süren Lale,bir gün ninesinin odasında bulduğu bir kutuyla henüz tamamlanmamış geçmişin,geçmişten kopamayan geleceğini aydınlatmasına şahit olacaktır. Lale,bir yandan kafasındaki soruları cevaplamaya çalışırken bir yandan da kendini keşfedecek, ömür boyu sürecek dostluklar kuracak ve gerçek aşkı tadacaktır. "Peki bu nedir? Bu kağıdı ilk defa görüyorum." "Hikaye mi o? Hikaye mi yazıyormuş?" "Hikayeye benzemiyor. Bir şiir gibi duruyor." "Ne yazıyor?" "Belki bir gün anlatırım ona Herkesten sakladığın gerçeği Ve bir gün olsun unutmadım Ihlamur ağacının altındaki o gizli yemini..." *** Herkese merhaba arkadaşlar! Bu benim ilk hikayem. Umarım hepimiz için güzel bir hikayenin başlangıcı olur. Hemen kapatıp gitmee,sonraki bölüme de şans verr😉 Öyleyseee...kemerlerinizi bağlayın.İstasyon: Ihlamur Ağacı!🍃 **** Çizgi uygulamasında Ihlamur Ağacı adıyla yayımlanan ilk romandır. Kitap tamamen tarafıma aittir,çalınması halinde yasal işlem başlatılacaktır!!!
Bahar ve Yaz
Erva Ünüvar
Ölecek olan kelebeği yaşatmaya çalışan güneşin yitip gitmesi... "Veram,minik yıldızım hayatımda ki her şeyim olduğun için teşekkür ederim. Hep iyikimsin ve öyle de kalacaksın." "Nazlı güzelim nerden çıktı böyle bu sanki ölüceğim de veda etmeye hazırlanır gibi cık cık. Sende benim için hep iyi ki oldun nazlı bebeğim gel de sarılayım sana seni özledim." Veram güzel kız kardeşim yanına gelemiyorum ki sen öldün ve bu da yine gördüğüm hayallerden biri sadece...
Ukde
Hazal Sansar
Maskeler biz insanların duygularını saklamamızı sağlardı. Kimi insan yüzünden maskesini hiç indirmez kimi insan ise sadece en guvendiklerinin yanında maskesini takmaz ve gerçek benliğini gösterirdi. Ama gün gelir gerçek benliğini gören her insan, o insanının arkasından kuyusunu kazar ve onu o kutunun içine iterdi. Bu hayatın bir kanunu bir kuralı idi bana göre. Karsımdaki dağlara bakarken tam olarak da bunu düşünüyordum. Ben Hazal, kandan korkan kadının kan korkak kızıyım. Ben Hazal, köyün kadın asker mi olur demesine aldırmadan sen yaparsın, diyerek kızının arkasında duran o adamın kızıyım. Hayat yalanlar üzerine kurulurdu yalanların ortaya çıkması ile son bulurdu. Peki bir yalan üzerine kaç yalan söylenebilirdi, kaç yalan kaç insanın hayatına maal olup onların canını yakardı? Bu oyunun son perdesiydi, maskeler artık tek tek düşecek ve herkes kendi gerçek benligini ortaya koyacaktı, kimileri ölecek, kimileri işe kahrolacaktı. Ama oyun böyle bir finali hak ederdi. Oyun bitti, perdeler kapandı ve gözler tek bir kişinin üzerine döndü, MASKE İH ismi buydu. Rolünün hakkını ustaca vermişti. Ve şimdi finali o yapıp perde kapanacaktı ve birileri ölecekti. Peki kim gerçekleri kaldırabilecek kadar dayanıklı olabilecekti... Karşımda gördüğüm kişi gerçek miydi, ben gerçekte kimdim ve neden saklamıșlardı gerçekleri? " Yeni bir tim kuruluyor İlter. Sen ve İlgün bu timi yöneteceksiniz! Sadece Türkiye'de değil Sınır dıșında da olacak bu tim ve sizden istenilen bu timi siz yöneteceksiniz bir nevi Kurt Timini yeniden kuruyoruz ve Turanın ilk temellerini atıyoruz..." "Ben bu görevde olacağım ve sen bana karışmayacaksın şimdiye kadar sakladıklarına say! Șimdi izninizle" " Ben kandan korkan kadının kan kokan kızıyım ve ben bununla gurur duyorum..." " Sen daima bu hayalin peşinde oldun hiç değiştirmedin aslında bu senin kararlılığını
BOYA PALETİ
firdevs altınova
Unutma: Boyalar karmaşayı, karmaşa sonu getirir. Bizim sırrımız bu olsun. Duygudan duyguya geçsin, kimse anlamasın ve biz ellerimizdeki boyaları kayalıklara sürelim. Suçları saklayalım, kınayalım tüm yüzleri, yüzsüzlükle yaşayalım ama en gerçek yalanlar arasında olan biz olsun. Ve nerede başlarsak orada bitelim. Nerede geçerse ilk bakışma orada bitsin her şey. Eller sıkıca tutsun birbirini, ellerin sahipleri değişir belki, belki aynı kalırız ve kanmayız kalbimizin oyunlarına. Bir sahne kurmuşuz gibi yaşayalım sonunu kabul edelim, boya koksun sonumuz. Bir boya paletinin içinde yaşıyormuşuz gibi rengarenk bitirelim her şeyi. Yanılalım. Yanalım. Yakalım. Sunay olalım, Temmuz’dan korkalım. Unutmayalım. Acıları unutturmayalım. "Kâbusları ne zaman hatırlarsan, yaşamında o anın sonunda kabusunu yaşarsın.” Dedi on iki. Kabuslar anahtarmış on iki. Yaşamın hep bir parçasıymış kabuslar. Asıl kabuslar yaşamın kendisi olduğunu fark etmek için kaç mezar kazabilirsin?
••• UNUTTUM SENİ̇🍷🚬 Vedası Eksik Ayrılık
Selin
Gülüşüyle baharları getiren kadın, sonbaharda kaldım.. Gittin.. Ve solumda kaldın.. Ve soluğumda… Ve sonumda… Dudakları kıpırdamıyordu adamın ama gözleri haykırıyordu seni seviyorum diye… Yaktığım sigaraların dumanıyla öldürmeye çalıştım, içimde yaşattığım seni. Sen kalbimden kovulmadıkça Bu ayrılık hep eksik kalacak 👉 Sigara, acı ve küfür içerir. Kısa alıntı yapılmıştır. Şarkı önerisi de vardır.