#hastane etiketli eserler
Arama sonuçları
tanı: aşk
rosa
''burada tek bir gerçek var o da ölüm.'' ''peki sizin gerçeklerinizin arasında benim ölümüm de var mı?'' nöronova eğitim ve araştırma hastanesi'nin kritik damarlarından biri olan beyin cerrahımız doktor kim taehyung ve tüm dikkatini üzerine çeken asistanı doktor Jeon Jungkook.
Girift Cesetler Komedyası
Bade Kandemir
Çevresindeki herkesin ona yalan söylediğini fark ettiğinde kendini bir tiyatro oyununun içerisinde buldu. Henüz ezberlemediği sözleri söylemesi için yalvardı herkes. Korkuyla etrafına bakarak kendisine yardım edecek birini ararken tiyatro salonundaki koltuklarda oturan adam dikkatini çekti. Büyük bir ilgiyle ona bakıyor ve dudaklarını kıpırdatıyordu. O an anladı, adam ona repliklerini söylüyordu. Hazal, bencil ya da kötü biri değildi, onun henüz kişiliği yoktu. - Gerçek Bir Hikayedir
Tut Elimi (Yarı Texting)
Asin
580***: Gökyüzündeki dolunay bir daha bu kadar güzel parlar mı? ...... 580***: Sadece bu gece biriyle konuşmak istiyorum. 580***: Şansını dene istersen çünkü yarın yokum. Siz: Kimsiniz? Siz: Beni nereden tanıyorsunuz? Siz: Sapık msınız? 580***: Hahaha, bu kadar korkma sapık falan değilim. 580***: Uzun zamandır böyle gülmemiştim, teşekkürler… 580***: Galiba görüldüyle devam edeceğiz? 580***: Olsun, telefonun arkasında birisinin olması ve mesajları görüyor olması bile iyi hissettiriyor. Siz: Kimsiniz ve numaramı nereden buldunuz? 580***: Ölmek üzere olan biri ve numaranı attım. Kimseden almadım. ...... Bir gece ansızın gelen mesaj ile hayatı değişen genç bir kız, Hastalığından dolayı öleceğini düşünen genç bir erkek, Yolları dolunayın en parlak olduğu bir gecede tek bir mesaj ile kesişti.
Kayıp Deniz
Klyora
Peki o zaman, ders çalışmaktan başka neyim vardı? Babama daha iyi bir hayat sunabilmek için her şeyi yapıyordum: uykusuz geceler, iyi notlar, yarı zamanlı işler, hastane masraflarını ödemek, yurtta gece gündüz çalışmak gibi şeyler... Ama bunları yaparken kendimi çok ihmal ediyordum. Hayatımı seviyordum ama biraz kendime vakit ayırmak iyi olabilirdi. Aynı Atlantis gibi, denizin içindeki kayıp bir şehirdim ben. Kimse göremez, hissedemezdi.
KAN KIZIL
gereksizmerak
Bir hastanenin acilinde hemşire olarak çalışan Derin ve onun inişli çıkışlı ama genelde mutlu hayatı. . . . , . . . . .
GECE YOLCUSU
Rümeysa D
Akıl,bir insanın olmazsa olmazıdır ve her insan aklına sahip çıkamayabilir.Bazı insanın yükü hafifken bazı insan aklını korumaya çalışır yaşadıkları bedeninden daha ağır geldiğinde aklını yitirir ve sonrası malum...
Ölüme Kafa Tutanlar
Diş Perisi
Hayatımdan on bir yılım sanki uçup gitmişti. Doğduğum günden on bir yaşına kadar, bir sembol hariç hiç bir anımı hatırlamıyordum. Kendimi korumak için elimi kana bulamak zorunda kaldım ve içlerinde en yakın arkadaşımın da bulunduğu üç kişiyi öldürmekle suçlandım. Bu yüzden ülkeden kaçtım ve kaybolan on bir yılımı bulmak için her şeyin başladığı o yere gittim... Benimle aynı kaderi paylaşan kişiler de bir tek o sembolü hatırlıyordu. Hepimizin ise en ortak yanı ölüme kafa tutmamızdı. Yani ölüm asla bizim için gelmeyecekti ve bu iyiliği bize yapan kişi şimdi bizi bulup hapis etmek için her şeye hazır.
Hiçliğe yolculuk
Muhammed
Varoluşsal sancılar çektiğim hayatın anlamını ve hayattaki görevimi sorguladığım günlerde içimde yaşayan Albert Camus ve Satre nin dışavurumu
Lâlettâyyîn
Hacer Elifnur
Kitabın ana karakteri Hazen. Acılarla büyümüş, hüznün kızı olan Hazen. Tıp mağduru, dostu Ceyda ve Ferihanla geçen bazen acı bazen komik günleriyle sizi hikayesini okumaya davet ediyor.💜
Kelebek Rüyası Paradoksu
Fatmanur
Paradoks: Kendi içinde çelişkili görünen ifadelerdir. Hem doğru hem yanlış olarak kanıtlanabilir. Rüyamda bir kelebek olduğumu mu gördüm, yoksa şu an insan olduğunu düşleyen bir kelebek miyim; bilmiyorum. ... Beni seviyor muydu bilmiyordum belki sadece ben öyle düşünüyordum. Ama yanıma hep geldiğinde gülerdi, kibarlığından mıydı yoksa? Kendimi kötü hissettiğimde endişelenirdi , merhametinden miydi? Onun davranışlarını ben her duyguyla bağdaştırabilirdim ama kendi davranışımı başka bir duyguyla bağdaştıramıyorum. Onunla geçirebileceğim her bir saniyeyi de kaçırmak istemiyor, her anını aklıma kazıyordum. Aşık olduğum kadınla anılarımın kaybolmasından daha çok korktuğum şey ise hepsinin bir hayalden ibaret olma düşüncesi.
~AKIL HASTANESİ~
Deniz
(HİKAYEDEKİ HERŞEY HAYAL ÜRÜNÜDÜR) Her şey iki gencin akıl hastanesinin önündeki banklara oturmaları ile başladı...
Bulanık
csd Ocean
Gerçek bir olaydan ESİNLENİLMİŞTİR! Stajyerliğine akıl hastanesinde devam eden Ria, geçen sene ki başına gelen olay yüzünden bazı korkuları oluşmuş ama aşmayı da başarmıştır. Normal hayatına 5 arkadaşıyla devam eden Ria daha da güçlü olacaktı. Fakat bazı şeylerden fedakarlık etmesi gerekecekti. Elinden kayıp gidecekti çoğu şey. Ne kadar istemese de...
Atış Poligonu
KATV
Zengin ve mutlu bir hayat süren 12 yaşındaki Harper’ın hayatı gördüğü bir kabus sonucuna altüst olur.Bir yandan okulunda garip olaylar olurken bir yandan da sağlığı gittikçe bozulur.Sürekli garip halüsinasyonlar ve rüyalar gören Harper’ın garip hareketleri annesi ve babası tarafından fark edilir. Ona yardım etmeye çalışsalar da Harper aslında gerçek derdini bir türlü anlatamaz.Bir yerinde bir eksiklik vardır ve insanların onu anlamadığını düşünür. En son ise ağlamak ve çığlık atmaktan pek de öteye gidemeyen Harper asla yapmam dediği hatalar yapar. Bu kitap V.Harper Molly’nin hayatının bir mummuşçasına nasıl kısaldığını anlatır. Kitapta kan,şiddet,alkol,sigara ve diğer unsurlar bulunduğu için hassas okuyuculara uygun değildir.
bu bir rüyaydı, mektuplar ve anılar
fatma nur özyer
Sadece rüyaydı ama kim için? + Aralarından sadece biri sonsuzluğa karışmıştı ama neden hepsi sonsuzluğun yalnızca azap getirdiğini düşünüyordu? Kadın gitti ve geride yarım kalmış bir aile bıraktı. Parçası olduğu bir aile. Kendisinden geriye yalnızca bir sandık dolusu mektup kalan kadın arkasında bırakacağı enkazın en başından beri farkındaydı. Bunu istememişti, istemiyordu da ama zorundaydı. Gerçekten zorundaydı. Bu somut zincirlerin bedeninde oluşundan kaynaklı bir zorunluluktu. Bu zorunluluğu kendisi seçmemişti ya da uzun uzun düşünüp çoğunluğun iyiliği için yapmak zorundayım gibi bir kanıya da varmamıştı. Silahlar vardı, zincirler vardı ve silahlar alnında yaslıyken zincirler bileklerindeydi. En kötüsü ise zincirler kalbini ele geçirmişti, kalbi de ağzı da zincirliydi. Ve işin acısı, gerçekten öleceğini düşünüyordu; ta ki bambaşka bir gerçeklik onu ızdırap veren kollarına alana kadar. Ne yapacağını bilmiyordu. Kusursuz bir planın içine düşmüştü, bir yandan perişan olan ailesinin yaşadıklarını düşünüyor bir yandan da sahte cenazesinde olanları izlediği anlar gözünün önünde gitmiyor ona krizler geçirtiyordu. Her şey o kadar gerçekti ki, neyin sahte olduğunu neyin rüya olduğunu anlayamıyordu. Gerçekten bir rüyanın içinde olmalıydı. + "Baba," dedi on dokuzuna böyle bir günde basmış genç çocuk içindeki öfkeyle baş etmeye çalışarak. "Annem ölmedi." "Biliyorum babam," dedi otuzlarındaki adam, biliyordu ama bunu öğrenene kadar çektiği azap hâlâ yerli yerindeydi. Oğlunun sahip olduğu öfkeye kıyasla çok daha fazlası vardı içinde ve büyük bir kinle, kucağında tuttuğu on beş aylık minik kızını uyandırmamaya çalışarak kısık sesle konuştu. "Biliyorum oğlum." Ve devam etti. "Benim için dedene ulaşmana ihtiyacım var." Dedesi cehennemin içinde yaratılan ilk iblis, annesi her şeyi bilmesine rağmen hatırlamayan bir peri, babası ise o cehennemin ta kendisiydi. Kendisi ise evren üzerinde görülmüş ilk aykırı melezdi, güçlerinin sınırını bilmiyordu ama öğrenecekti.
Sihay
Esra
Evinin yumuşacık koltuğunda oturan Sihay, karşısındaki tertemiz ve bembeyaz duvara dalmıştı. Etrafındaki derin sessizlik, yalnızca kendi nefes sesiyle bozuluyordu. Duvara bakarken, zihninde dün yakaladığı adamın yüzü beliriverdi. Tehlikeli bir adamdı o, Sihay'ın kendine özel yaptırdığı hapishaneden bir doktorun yardımıyla kaçmıştı. Haberi aldığı anda, öfkesinden kontrolünü kaybedip evin içindeki her şeyi darmadağın etmişti. Sessizliği kesen adım sesleriyle irkildi. Gelen kişinin kim olduğunu biliyordu; bu eve girebilecek tek kişi oydu. Adımlar, koltuğunun yanında durduğunda, Sihay'ın dudaklarındaki gergin çizgi yavaşça gevşedi. "Sihay, istediğin gibi işleri mahveden doktorun randevusunu aldık," dedi en yakın arkadaşı, sesindeki tatmin duygusu Sihay'ın içini ısıttı. Kapkara gözlerini arkadaşına çeviren Sihay, "Randevuyu hangi gün aldınız?" diye sordu. "20 Temmuzda. Randevuların çoğu doluydu, en erken bu tarihi bulabildik." Arkadaşının cevabı, Sihay'ın sabırsız ruhunu tatmin etmese de, kafasını yavaşça onaylayarak salladı. O Sihay'dı, herkesin korktuğu adam.